21 juli 2017 IrisL 0Comment

Nadat ik heb geschreven dat ik schrijver word, zag ik mezelf uiterst serieuze stukken tikken. Ik heb geen enkel stuk afgeschreven. Ik kwam er gewoon niet uit. Ik deed te hard mijn best.

Vandaag stap ik weer over op wat ik altijd doe; schrijven over wat me bezig houdt.

Al weken vraag ik me af hoe het nu verder moet met mijn leven. Je stort natuurlijk niet in als je een lekker en vlotjes functionerend leven hebt. Verandering is dan nodig.

Zo ben ik er achter gekomen dat ik nog altijd graag schrijf. Mijn hart maakt een sprongetje als ik inspiratie heb en achter mijn laptop ga zitten. Tekenen doe ik ook graag. Je zou kunnen stellen dat ik graag dingen creëer. En dat doe ik het best als ik ontspannen ben. Lanterfanten is mijn creatieve bron. Gedachtes komen en gaan zonder gepieker, ruis en zonder verzet. Zo vormt zich moeiteloos een tekst of een tekening. Ik barst dan van de energie. Voor ik het weet zijn er een paar uur verstreken.

Elke keer kom ik weer terug in de realiteit. Met lanterfanten, schrijven en tekenen kan ik de huur niet betalen. Maar ik word er oh zo blij van!

Van jongs af aan worden we klaargestoomd om te werken zodat we onze economie kunnen laten groeien. Voor je het weet ben je volwassen en heb je allerlei vaste lasten aan je broek en trek je dagelijks met een gezonde dosis tegenzin naar je werk. Op je werk ga je heel serieus doen en alle informatie die je in de loop der jaren hebt verzameld tentoon spreiden. Je speelt het spel van ons maatschappelijk systeem om te voorzien in je basisbehoeften.

Ik speel ook mee in dit spel. Niet meespelen is geen optie. Maar hoe kan ik het spel spelen én de dingen doen waar ik oh zo blij van word? Hoe kan ik creativiteit weer terugbrengen in mijn leven en toch het spel van dit systeem blijven spelen?

Spelen. Dat woord blijft in mijn hoofd hangen. Ik ben het leven en het spel veel te serieus gaan nemen met gedachte dat ik nooit goed genoeg ben en altijd meer moet doen en hebben… Terwijl een spel gespeeld moet worden. In spelen ontdek je, doe je soms rare dingen, stoot je je neus, val je op je knieën, dans je in de rondte en lach je. Dat was ik even vergeten.

Maar laat ik eens beginnen met meer spelen. Het leven is echt veel te waardevol om serieus te doen! Wie speelt er mee?