19 maart 2017 IrisL 0Comment

Ken je dat spelletje ‘The blame game’? Daar waar veel mensen de schuld van hun ongeluk en onbehagen bij anderen neerleggen, heb ik de gewoonte ontwikkeld mijzelf de schuld te geven van zo ongeveer alles.
Dit komt voort uit het gevoel om niet te voldoen. Ik voldeed als kind niet aan de gebruikelijke lengte-en breedtematen met als gevolg dat ik gepest werd. In plaats van boos te zijn op mijn pesters was ik boos op mijn lichaamsbouw. Het pesten heeft ervoor gezorgd dat ik enigszins sociaal onhandig en heel onzeker ben in (grote) groepen. Ik verwijt mijzelf dat ik niet zelfverzekerder ben. 1-op-1 (of iets meer) ben ik ben ik overigens prima gezelschap!

Momenteel tob ik een beetje met mijn gezondheid. Teveel stress, teveel suiker, te weinig beweging en te weinig gezonde voedingstoffen zijn de boosdoeners. In plaats van accepteren dat er mindere periodes zijn in het leven, start bij mij het programma ‘Blame-Iris’ op. Waarom ben ik zo stom om alleen maar troep en suiker te eten? Waarom krijg ik mezelf in de wintermaanden niet van de bank af? En kijk eens wat er van komt! Een hele dosis chemische zalfjes van de dokter waarop staat dat je het restant bij het chemisch afval moet brengen. Chemisch afval! En dat moet ik op mijn huid smeren.

Enige mildheid en liefde voor mijzelf is in de verste verte niet te ontdekken.

Tot ik me besef dat ik het verleden niet kan veranderen. En dat het totaal geen zin heeft om om mezelf een schuldgevoel aan te praten. Het enige dat ik kan doen is nu iets veranderen. Dit is iets waar ik mijzelf zo’n 100 keer per dag aan moet herinneren. Elke keer weer tot mijn gedachtepatroon steeds vanzelfsprekender doorspekt is van mildheid en liefde voor mijzelf.

Ik ben meer gaan bewegen, maar zonder te pushen. Ik heb mijn assortiment groene-smoothie recepten uit de kast gehaald voor een boost. Vanmorgen heb ik een weekmenu voor mezelf gemaakt waarmee ik de voedingstoffen die ik tot me neem weer  verhoog. Maar… met slack-dagen. Niet te streng. En die zalfjes… Over een week of 2 zou mijn huid weer gaaf moeten zijn. Dat overleef ik vast!

Onthou goed. Het verleden is onomkeerbaar. De enige tijd waarop je iets kan veranderen is nu.

En… foutjes maken mag. Maar daarover later meer!

Liefs,

Iris